Jongeren

Jongeren (in de leeftijd van 12 tot 18 jaar) hebben het misschien extra moeilijk omdat zij zich bevinden in een fase van hun leven tot volwassenheid waarbij zij normaal gesproken ook al zonder een verlies zoekende zijn naar een eigen identiteit, naar het zichzelf leren kennen, naar wat wil ik (worden), naar afstand nemen van ouders, naar meer zelfstandigheid. Dat op zich zijn al ingewikkelde processen en die kunnen verstoord raken wanneer ouders gaan scheiden. De jongere kan zich hulpeloos gaan voelen, weerstand gaan vertonen, dan wel overbezorgd zijn voor zijn/haar omgeving. Jongeren willen over het algemeen niet anders zijn dan leeftijdgenoten en geen uitzonderingspositie innemen. Jongeren zijn, eerder dan volwassenen, geneigd om het verdriet te vermijden en te ontkennen, waardoor voor kan komen dat rouw bij jongeren over het hoofd wordt gezien.

De intentie is de jongere te leren omgaan met het verlies en daarbij te ondersteunen zodat hij/zij zelf de draad weer op kan pakken en het verdriet hanteerbaar wordt.